آشنایی با ضرب المثل های قرآنی

آیا تا به حال شنیده اید ضرب المثل های روزمره ای که ما استفاده می کنیم ریشه ی آن از آیات قرآن گرفته شده است؟ به گزارش پیش دبستانی...

آیا تا به حال شنیده اید ضرب المثل های روزمره ای که ما استفاده می کنیم ریشه ی آن از آیات قرآن گرفته شده است؟

به گزارش پیش دبستانی و دبستان غیر دولتی نور مهر ؛ ما هر روز در سخنانمان گاها اتفاق افتاده است که از ضرب المثل برای رساندن بهتر حرفمان یا کنایه زدن به طرف مقابلمان استفاده می کنیم.

جالب ترین بخش این ضرب المثل ها یی که ما هرروزه استفاده می کنیم ریشه ای قرآنی داشتن آنهاست که شعرا،علما و دانشمندان ما با کمک برخی از آیات کتاب الهی قرآن این ضرب المثل ها را الهام گرفته اند که در ادامه با برخی از آنها آشنا خواهیم شد:

– لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ
چرا سخنی می گویید که به آن عمل نمی کنید. )سوره ی صف، آیه ی 2 )
به عمل کار برآید، به سخن دانی نیست .

2 – وَما عَلَی الرَّسُولِ إلاّ الْبلاغُ
سوره ی مائده، آیه ی ( ». پیامبر وظیفه ای جز رسانیدن پیام )الهی( ندارد 99 )
گر نیاید به گوش رغبت کس بر رسولان پیام باشد و بس
از ما گفتن بود .

3 – لِکُلِّ نَبأٍ مُسْتَقَر
هر خبری را وقت معینی است. )سوره ی انعام، آیه ی 67 )
هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد .

4 – ما عَلَی الْمُحْسِنین مِنْ سَبِیل
بر نیکوکاران باکی نیست. )سوره ی توبه، آیه ی 91 )
آن را که حساب پاک است از محاسبه چه باک است

5 – قُلْ کُلّ یعْمَلُ عَلی شاکِلَتِهِ
بگو هر کس بر حَسَب شکل گیری شخصیتش، عمل می کند. )سوره ی اسراء، آیه ی 84 )
از کوزه همان برون تراود که در اوست .

6 – ألَیسَ الصُّبْحُ بِقَریبٍ
مگر نه این است که صبح امید )پیروزی( نزدیک است؟ )سوره ی هود، آیه ی 81 )
در نا امیدی بسی امید است پایان شب سیه سپید است

7 – عَسی أنْ تَکْرَهُوا شَیئاً وهُوَ خَیر لَکُمْ
و شاید چیزی را خوش ندارید و حال آن که خیر شما در آن است. )سوره ی بقره، آیه ی 261 )
دردا که طبیب صبر* می فرماید وین نفس حریص را شکر می باید
* صبر: نوعی گیاهی دارویی و بسیار تلخ .

8 – فإنَّ مَعَ الْعُسْرِ یسْرا
پس به یقین بعد از هر سختی، آسانی است. )سوره ی انشراح، آیه ی 5 )
از پَسِ هرگریه آخر خنده ای است .

9 – اللّهُ یرزُقُها وإیاکُمْ
خداوند، او و شما را روزی می دهد. )سوره ی عنکبوت، آیه ی 60 )
هر آن کس که دندان دهد، نان دهد .

 

10 – وَلا تَجْعَلْ یدَکَ مَغْلُولَهً إلی عُنُقِکَ وَلا تَبْسُطْها کُلَّ الْبَسْطِ؛
وهرگز دستت را برگردنت زنجیر مکن )و ترک انفاق و بخشش مکن( و بیش از حدّ )نیز( دست خود رامگشا. )سوره ی اسراء، آیه ی 29 )
اندازه نگه دار که اندازه نکوست .

11 – لا یحِیقُ الْمَکْرُ السَّیءُ إلاّ بِأهْلِهِ؛
و اندیشه ی بد، جز اهلش را فرا نگیرد. )سوره ی فاطر، آیه ی 43 )
هر آن کس که اندیشه ی بد کند به فرجام بد تا تن خود کند)فردوسی

12 – وَمَنْ أساءَ فَعَلَیها؛
وهر کس بد کند )به زیان( خود اوست. )سوره ی جاثیه، آیه ی 15 )
هر که بدی کرد و به بد یارش هم به بد خویش گرفتار شد

13 – وَجَزاءُ سَیئَه سَیئه مِثْلُها؛
و جزای بدی، بدی است مانند آن. )سوره ی شوری، آیه ی 40 )
کلوخ انداز را پاداش سنگ است. )سعدی

14 – وَلِکُلِّ أمّهٍ أجَل…؛
و برای هر اُمّتی اجلی است… )سوره ی اعراف، آیه ی 34 )
که کار خدای نه کاری است خرد قضای نبشته نشاید سِتُرد)فردوسی
قضا کشتی آن جا که خواهد بَرد و گر نا خدا جامعه بر تن دَرَد)سعدی

15 – وأنَّ لَیسَ للإنْسانِ إلاّ ما سَعی؛
و انسان را نیست جز آنچه کوشش کند. )سوره ی نجم، آیه ی 39 )
به جز از کشته خویش نَدرَوی .
نا برده رنج گنج میسّر نمی شود مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد) سعدی

16 – یعرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسیماهُمْ…؛
گناهکاران به چهره و سیمایشان شناخته شوند. )سوره ی الرحمن، آیه ی 41 )
رنگ رخسار خبر می دهد از سرّ ضمیر )سعدی

17 – أولئِکَ الّذینَ اشْتَروا الضَّلالَهَ بِالْهُدی فَمَا رَبِحَتْ تِجارتُهُمْ وَما کانُوا مُهْتَدِین؛
آنانند که گمراهی را به بهای هدایت خریدند، پس تجارتشان سودی نکرد و از هدایت یافتگان نبودند. )سوره ی بقره، آیه ی 16 )
دین به دنیا فروشان خرند یوسف فروشند تا چه خرند

18 – واعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّهِ جِمیعاً ولا تَفَرّقوا؛
وهمگی به ریسمان الهی دست زنید و پراکنده نشوید. )سوره ی آل عمران، آیه ی 103 )
یک دست صدا ندارد .

19 – إنّی أری ما لا تَروْنَ؛
همانا من آن می بینم که شما نمی بینید. )سوره ی انفال، آیه ی 48 )
تو مو می بینی و من پیچش مو .

20 – واجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أهْلِی، هارونُ أخِی اُشْدُدْ بِهِ أزْرِی؛
و از اهل من برایم وزیری قرار بده. هارون برادرم را، پشت من بدو استوار کن. )سوره ی طه، آیه ی 29 )
اگر دو برادر دهد پشت به پشت تن کوه را باد ماند به مشت )فردوسی
برادر پشت برادر است .

21 – قالَ یا نُوحُ إنَّهُ لَیسَ مِنْ أهْلِکَ إنَّهُ عَمل غَیرُ صالِح؛
ای نوح بی گمان او از اهل تو نیست او ]صاحب[ کرداری نا شایست است. )سوره ی هود، آیه ی 46 )
پسر نوح با بدان بنشست آثار نبوتش گم شد )سعدی

22 – لَوْ کانَ فِیهما آلِهَه إلاّ اللّه لَفَسَدَتا؛
اگر در آن دو )آسمان و زمین( معبودانی جز خدای بودند، البته ]هر دو[ تباه می شدند. )سوره ی انبیاء، آیه ی 22 )
دو پادشاه در اقلیمی نگجند .

23 – وإذا مَرّوا بِاللّغْوِ مَرّوا کِراماً؛
و چون به بیهوده ای بگذرند، کریم وار در می گذرند. )سوره ی فرقان، آیه ی 72 )
شتر دیدی، ندیدی .

24 – خَسِرَ الدُّنْیا وَالآخِرَه…؛
سوره ی حج، آیه ی ( ». در دنیا و آخرت زیان کار شد 11 ( از آن جا رانده، از این جا مانده .

25 – کُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَیهِمْ فَرْحُونَ؛
هر گروهی بدان چه نزد آنهاست، شادمانند. )سوره ی مؤمنون، آیه ی 53 )
هر کسی را به کار خویش خوش است کس نگوید که دوغ من تُرش است

26 – واتَّقُوا فِتْنَهً لاتُصِیبَنَّ الَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْکُمْ خاصّهً واعْلَمُوا إنَّ اللّهَ شَدیدُ الْعِقابِ؛
و بپرهیزید از فتنه ای که تنها به کسانی از شما که ستم کردند، نمی رسد و بدانید که خداوند سخت عقوبت می کند. )سوره ی
انفال، آیه ی 35 ( آتش که گرفت خشک و تر می سوزد .

27 – إنّ الإنْسانَ لَیطْغی أنْ رآهُ اسْتَغْنی؛
انسان چون خود را بی نیاز بیند، سرکشی کند. )سوره ی علق، آیه ی 6 و 7 )
گر به دولت برسی مست نگردی، مردی

28 – کانَ الإنْسانُ کفوراً؛
انسان ناسپاس است. )سوره ی اسرا، آیه ی 6 و 7 )
نمک خوردن و نمکدان شکستن .

29 – والّذی جاءَ بِالصّدْقِ وصَدَّقَ بِهِ اولئِکَ هُمُ الْمُتَّقُونَ؛
و آن کسی که راستی آورد و آن را راست شمرد، آن گروهی هستند که ایشان پرهیزگارانند. )سوره ی زمر، آیه ی 33 )
راستی کن که راستان رستند در جهان راستان قوی دستند

30 – فإذا عَزَمْتَ فَتَوکَّلْ عَلی اللّهِ؛
پس چون اراده کاری کردی برخدا توکل کن. )سوره ی آل عمران، آیه ی 159 )
با توکل زانوی اشتر ببند .

31 – کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَهُ الْمَوْتِ؛
هر نَفْسی، چشنده ی مرگ است. )سوره ی آل عمران، آیه ی 184 )
اگر چرخ گردون کشد زین تو سرانجام خشت است بالین تو

32 – وَما تُقَدِّمُوا لأنْفُسِکُمْ مِنْ خَیرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللّهِ؛
وهر کار خیر که از پیش برای خود بفرستید همان را نزد خدا می یابید. )سوره ی بقره، آیه ی 110 )
دنیا مزرعه آخرت است .
برگ عیشی به گور خویش فرست کس نیارد تو پیش فرست
بیا تا برآریم دستی ز دل که نتوان برآورد فردا ز گِل
)سعدی

33 – وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَیْرٍ یُوَفَّ إِلَیْکُمْ ) 272 بقره
و هر خیری که انفاق کنید به طور کامل به شما باز گردانده شود
با هر دست بدهی از همان دست پس می گیری

34 – وَ تِلْکَ اَلْأَیّامُ نُداوِلُها بَیْنَ اَلنّاسِ) 140 آل عمران
ما این روزها]ى شکست و پیروزى را میان مردم به نوبت مىگردانیم تا آنان پند گیرند
گهی پشت به زین و گهی زین به پشت

35 – یا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا عَلَیْکُمْ أَنْفُسَکُمْ ) 105 مائده
اى کسانى که ایمان آورده اید! مراقب خود باشید !
همه عیب خلق دیدن
نه مروّت است نه مردى
نگهى به خویشتن کن که تو هم
گناه دارى
سعدی
عیب کسان ننگرو احسان خویش دیده فرو بر به گریبان خویش

دسته بندی‎ها
فعالیت های پرورشی
بدون دیدگاه

ارسال پاسخ

*

*

پست ها

پست های مرتبط